Επικοινωνιακά παιχνίδια επί Ξυρού Ακμής (Ισοτιμία)

Χοντρό επικοινωνιακό παιχνίδι παίζεται αυτές τις ημέρες ανάμεσα στην κυβέρνηση και στα πρωτοκλασάτα στελέχη της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Ν». Και ενώ το α΄ ημίχρονο κέρδιζε η κυβέρνηση, στο β΄ επικράτησε η «17Ν» και η Κυβέρνηση διέκοψε τον αγώνα, απαγορεύοντας στους υποδίκους να παραχωρούν συνεντεύξεις.

 

Στο σημείο αυτό νομίζω ότι είναι χρήσιμη μία σύντομη αναδρομή στην επικοινωνιακή ιστορία της «17Ν».

Η ακρο-αριστερή αυτή εγκληματική οργάνωση, η οποία χρησιμοποιεί τα σύμβολα της Αριστεράς και η οποία, όπως απέδειξε με τα αιματηρά έργα της, πιστεύει στο ρόλο της επαναστατικής βίας ως μαμής της ιστορίας στην επίτευξη του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας, για να εξασφαλίσει δημοσιότητα και μάλιστα πάνδημη των τετριμμένων και ανούσιων παλαιομαρξιστικών θέσεών της επέτυχε το «σωστό» μείγμα αίματος και ηθικής λάσπης εις βάρος των αθώων και ανυποψίαστων θυμάτων της. Δηλαδή συνδυασμό φυσικής και ηθικής θανατώσεως. Με αυτόν τον διπλά εγκληματικό τρόπο οι προκηρύξεις-σεντόνια της φονικής αυτής οργάνωσης εγίνοντο ανάρπαστες. Έτσι κινούμενοι και δρώντας φονικά στο σκότος εξασφάλισαν ένα πρώτης τάξεως πολιτικό  βήμα, από το οποίο έκαναν στο σωστό χρόνο καίριες πολιτικές παρεμβάσεις, είτε αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη από την καυτή πολιτική επικαιρότητα, είτε μεταβάλλοντας το εκδοτικό-δημοσιογραφικό τοπίο, είτε προωθώντας ή πολεμώντας πολιτικές τις οποίες εισηγούντο ή εφήρμοζαν τα πολιτικά κόμματα.

Το κυβερνών κόμμα και τα κόμματα της Αριστεράς, ο φιλικός τους τύπος και το σύνολο της «προοδευτικής» διανόησης ή ψευτοδιανόησης έδωσαν ομηρικές μάχες για να διατηρήσει η τρομοκρατική οργάνωση της «17Ν» το πολύτιμο γι’αυτή πολιτικό-δημοσιογραφικό αυτό βήμα, βήμα που το αίμα και ο ηθικός σπίλος των θυμάτων καθιστούσαν ελκυστικό για την αδηφάγο κοινή γνώμη. Και όλα αυτά στο όνομα της ελευθεροτυπίας!!

Αψευδής μάρτυρας τα πρακτικά της Βουλής, στα οποία έχουν καταγραφεί οι έξαλλα μαχητικές θέσεις των βουλευτών των παραπάνω κομμάτων εναντίον συλλήβδην του αντιτρομοκρατικού νόμου της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και ιδία της διάταξης εκείνης που απαγόρευε τη δημοσίευση των αιματοβαμμένων προκηρύξεων της τρομοκρατίας. Διευθυντής μεγάλης κεντροαριστερής εφημερίδας, στην οποία αποκλειστικά και κατά προτίμηση εστέλλοντο οι προκηρύξεις αίματος και ηθικού σπίλου, επέλεξε να εισέλθει αυτοπροαιρέτως στις φυλακές Κορυδαλλού αρνούμενος συνειδητά να ασκήσει έφεση ή να πληρώσει με χρήμα την ποινή που του επέβαλλε η Δικαιοσύνη, διότι εδημοσίευσε τέτοια προκήρυξη. Είναι η ίδια εφημερίδα που πρόσφατα βγήκε με πρωτοσέλιδο τίτλο «Ξηρ-άσματα» για να επικρίνει τη δημοσιότητα που δόθηκε στη συνέντευξη του τρομοκράτη Σάββα Ξηρού. Κατά την καλή αυτή εφημερίδα, ο Σάββας Ξηρός εδικαιούτο να αρθρογραφεί χρησιμοποιώντας το 45άρι πιστόλι, αλλά δεν μπορεί να δίνει αβλαβείς συνεντεύξεις όντας κρατούμενος στον Κορυδαλλό! Ουαί Υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι Υποκριταί!

Το νοσηρό αυτό επικοινωνιακό παιχνίδι γύρω από το θέμα της τρομοκρατίας το άνοιξε πρώτη η Κυβέρνηση, με τις διαρροές των προανακριτικών καταθέσεων και απολογιών των κατηγορουμένων, μεθοδικά και επιλεγμένα, προς τα Μ.Μ.Ε., αδιαφορώντας για τη ζημία που γίνεται στην αστυνομική και δικαστική έρευνα, αλλά με προφανή επιδίωξη αφ’ ενός να συντηρεί και συνδαυλίζει το νοσηρό, πλην εύλογο ενδιαφέρον, της κοινής γνώμης, ώστε τελικά να την αποπροσανατολίζει από την καυτή πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα και αφ’ ετέρου να κερδοσκοπεί πολιτικά μιας και μετά από 27 ολόκληρα χρόνια άρχισε επί τέλους να ξετυλίγεται το κουβάρι της τρομοκρατίας.

Ο Πρωθυπουργός έφθασε μάλιστα να ανοίξει από τη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης πολιτικό διάλογο με τους τρομοκράτες. Τους χαρακτήρισε μάλιστα λαθρεπιβάτες της Αριστεράς. Δηλαδή, τους αναγνωρίζει ως επιβάτες του σκάφους της Αριστεράς, αλλά διαμαρτύρεται γιατί δεν πλήρωσαν εισιτήριο! Ξεχνάει όμως ότι για να επιβιβασθεί κάποιος σε ένα σκάφος σημαίνει ότι συμφωνεί με την πλεύση και τον προορισμό του. Αυτό είναι το σημαντικό και όχι η καταβολή ή μη εισιτηρίου!

Επίσης, η Κυβέρνηση, το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν ευθύνονται, διότι επέτρεψαν κατά παράβαση των κανόνων της λογικής και του Σωφρονιστικού Κώδικα να δίνουν συνεντεύξεις από τη φυλακή ειδεχθείς εγκληματίες της περιωπής ενός Σάββα Ξηρού; Και όταν είδαν ότι το κυβερνών κόμμα κινδυνεύει να γίνει πολιτικός όμηρος των τρομοκρατών, ανέκρουσαν πρίμναν και απαγόρευσαν τις συνεντεύξεις. Έστω και καθυστερημένα και παρά τη ζημιά που έγινε, σωστά έπραξαν.

Τελειώνοντας, θέλω να ρωτήσω:

1) Γιατί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη έσπευσαν από τις πρώτες ημέρες του Ιουλίου να χαρακτηρίσουν τους τρομοκράτες κοινούς εγκληματίες χωρίς καμία ιδεολογία; Τι εφοβούντο;

2) Γιατί από τις πρώτες συλλήψεις μίλησαν για πλήρη εξάρθρωση της «17Ν»;    « Η «17Ν» βρίσκεται στη φυλακή,» είπαν. Ενώ σήμερα είναι ορατό ότι είναι μακρύς ο δρόμος για την πλήρη εξάρθρωση; Τέτοιες δηλώσεις, όταν γίνονται από τα χείλη του Πρωθυπουργού ή του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως δεν περιορίζουν εκ των πραγμάτων τον ορίζοντα της αστυνομικής και δικαστικής έρευνας; Αλήθεια, γιατί φοβίζει η εις βάθος έρευνα;
3) Γιατί διατυμπανίζουν από την πρώτη στιγμή ότι η έρευνα γίνεται με απόλυτο σεβασμό στο Σύνταγμα, τους νόμους, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το δημοκρατικό πολίτευμα; Λες και μπορούσε να γίνει εν έτει 2002 έρευνα κατά της τρομοκρατίας με τρόπο αντισυνταγματικό, παράνομο, απάνθρωπο και αντιδημοκρατικό. Τι νόημα έχουν αυτές οι αυτονόητες διακηρύξεις; Ποίοι οι αποδέκτες τους; Πού αποσκοπούν;