Εγκλήματα με πολιτικό στόχο (Απογευματινή)

Με τις πρώτες συλλήψεις τόσο ο πρωθυπουργός όσο και πολλά στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., άρχισαν να διατυπώνουν την άποψη ότι οι τρομοκράτες είναι εγκληματίες του κοινωνικού ποινικού δικαίου, αποστερημένοι από οποιοδήποτε ιδεολογικοπολιτικό επίχρισμα. Στο δρόμο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κινήθηκαν και τα κόμματα της Αριστεράς. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το έπραξε για να αποτρέψει οποιονδήποτε συσχετισμό με τη δράση της 17Ν, τα δε κόμματα της Αριστεράς για να μην πληγούν εκ του αντικειμενικού γεγονότος ότι οι δράστες είχαν αριστερή ιδεολογία.

 

Το γεγονός ότι για να διευκολύνουν ή για να χρηματοδοτήσουν τη δράση τους διέπραξαν σωρεία κλοπών και ληστειών, πράξεις που στην επαναστατική τους γλώσσα χαρακτήριζαν «απαλλοτριώσεις» προς επίτευξη του «ιερού σκοπού» που ήταν ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας, δεν είναι ικανό να τους προσδώσει τον χαρακτηρισμό των κοινών κακοποιών, αφού τα εγκλήματα αυτά όπως και οι δολοφονίες, εμπρησμοί, βομβιστικές ενέργειες είχαν πολιτική στόχευση και γίνονταν προς το σκοπό του κοινωνικού μετασχηματισμού, όπως τυφλωμένοι από πολιτικό φανατισμό αφελώς πίστευαν. Οι τρομοκράτες δρούσαν ανενόχλητοι επί 27 χρόνια. Οι ίδιοι ήσαν άγνωστοι, κινούμενοι στο σκότος, τα εγκλήματά τους όμως ήταν φανερά, πασίδηλα. Γιατί οι σημερινοί θεωρητικοί του κοινού εγκλήματος τόσα χρόνια δεν τους στιγμάτιζαν ως κοινούς κακοποιούς; Γιατί θεωρούσαν βαρύ πλήγμα κατά της ελευθεροτυπίας τη νομοθετική ρύθμιση που απαγόρευε τη δημοσίευση των αιματοβαμμένων προκηρύξεων της 17Ν, δημοσίευση που αφ’ ενός συνιστούσε πολιτικό βήμα για την τρομοκρατία και αφ’ ετέρου ηθικό θάνατο των θυμάτων της; Γιατί βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και των αριστερών κομμάτων έτρεχαν στις φυλακές, στα νοσοκομεία, μάρτυρες ή συνήγοροι στα Δικαστήρια των κατηγορουμένων για προφανή ή σφόδρα πιθανολογούμενη τρομοκρατική δραστηριότητα; Γιατί διακεκριμένα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όπως οι κ.κ. Ι. Σταμούλης, Αριστείδης Οικονομίδης κ.α. ανέλαβαν τώρα την υπεράσπιση αστέρων της τρομοκρατίας; Γιατί κυβερνητικές εφημερίδες δεν κρύβουν τη χαρά τους, που οι αδελφοί Ξηροί αναιρούν τις απολογίες τους;

Και ενώ είναι πασίγνωστη η ρήση ότι στο όνομα των ιδεολογιών έχουν διαπραχθεί τα μεγαλύτερα και μαζικότερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, πράγμα το οποίο διδάσκει αψευδώς τόσο η ελληνική όσο και η παγκόσμια ιστορία, έρχονται οι θεωρητικοί του κοινού εγκλήματος, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, διανοούμενοι και ψευτο-διανοούμενοι να υποστηρίξουν ότι όποιος διαπράττει τέτοια εγκλήματα δεν μπορεί να έχει ιδεολογία!! Αιδώς Αργείοι!! Η υποκρισία και η πολιτική σκοπιμότητα έχουν τα όριά τους.

Η Αριστερά αδίκως συστρατεύεται με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει τους λόγους του που ανοήτως θεωρητικολογεί και τούτο διότι τα χτυπήματα της τρομοκρατίας και δη της 17Ν, στον άκρως επιλεγμένο χρόνο που εκάστοτε γίνονταν, συνιστούσαν καίριες πολιτικές παρεμβάσεις που είτε συνέβαλαν στην άνοδο του κινήματος στην εξουσία είτε διευκόλυναν στην εμπέδωση του πασοκικού καθεστώτος. Για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό αγωνίστηκε το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Για τον ίδιο σκοπό και η 17Ν, αλλά με εγκληματικά μέσα.

Δεν υποστηρίζω ότι υπήρχε συνεργασία ή σύμπραξη. Όμως είναι σίγουρο το όφελος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. από τη δράση της τρομοκρατίας.